Het Estel-gebouw gelegen op de stuwwal van de Waal in Nijmegen uit 1972-1976 werd opgeleverd naar ontwerp van architect Alexander Bodon. Voor het staalproducerende bedrijf werd een kruisvormig gebouw met vier korte vleugels bedacht met een innovatieve draagconstructie van een staalskelet met stabiliteitskernen van beton. Er werden meerdere Staalprijzen mee gewonnen. De tuinen en terrassen werden ingericht volgens plannen van tuinarchitecte Mien Ruys. Redenen genoeg voor Nijmegen om het indrukwekkende complex aan te wijzen tot gemeentelijk monument.


De ontstaansgeschiedenis is uitgebreid beschreven door Leon van Meijel in het rijk geillustreerde boek: Estel, biografie van een gebouw; biography of a building (2014). Het terrasvormige kantoor van glas, beton, staal en marmer is in 2015-2018 getransformeerd tot een luxe, transparant woongebouw met 62 diverse appartementen waarbij de expressieve constructie met stalen paraplukolommen, de aluminiumgevels/balkonweringen, innovatieve installaties en de verankering in het landschap behouden of zelfs versterkt zijn. De herbestemming is uitgevoerd naar ontwerp van architect Teake Bouma. In 2020 ontving het getransformeerde complex opnieuw de nationale staalprijs.

https://www.nationalestaalprijs.nl/project/estel-residence

Foto: Norbert van Onna

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.